| Gündem | |||
|
Asırlık çınarı kaybettik | |
İLKER AKGÜNGÖR Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının yaşayan en büyük ozanı Fazıl Hüsnü Dağlarca, hayata gözlerini yumdu. 94 yaşındaki büyük şair geride Türk edebiyatına kazınmış unutulmaz yapıtlar bıraktı Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının en verimli ozanlarından Fazıl Hüsnü Dağlarca, tedavi gördüğü Başkent Hastanesi İstanbul Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi’nde dün akşam saatlerinde hayata veda etti. Türk edebiyatına ve şiirine sayısız eser ve şiir kazandıran Fazıl Hüsnü Dağlarca 94 yaşındaydı. Tam doğum tarihi 26 Ağustos 1914 olan ozanın gerçek adı Mehmet Fazıl Dağlarca. Süvari Yarbayı Hasan Hüsnü Bey’in oğlu olan Dağlarca Kuleli Askeri Lisesini (1933) ve Harp Okulunu (1935) bitirdi. II. Dünya Savaşı yıllarında bölük komutanı olarak Trakya’da görev yaptı. Emekliye ayrıldıktan sonra İstanbul’da “Kitap Kitabevi”ni kurdu. 1960-64 arasında, 43 sayı devam edecek Türkçe adında bir dergi çıkardı. Dağlarca’nın edebiyata olan ilgisi çok genç yaşlarda başladı henüz 13 yaşındayken Yeni Adana gazetesinin öğrenciler arasında açtığı öykü yarışmasında birinci oldu. İlk şiiri olan “Yavaşlayan Ölüm”, 1933’te İstanbul dergisinde çıktı. Dağlarca’nın Yapıtları  Havaya Çizilen Dünya, 1935 Çocuk ve Allah, 1940 Daha, 1943 Çakırın Destanı, 1945 Taş Devri, 1945 Üç Şehitler Destanı, 1949 Toprak Ana, 1950 Sivas’lı Karınca, 1951 İstanbul Fetih Destanı, 1953 Anıtkabir, 1953 Asu, 1955 Delice Böcek, 1957 Batı Acısı, 1958 Mevlana’da Olmak: Gezi, 1958 Özgürlük Alanı, 1960 Hoo’lar, 1960 Cezayir Türküsü, 1961 Çanakkale Destanı, 1965 Vietnam Savaşımız, 1966 Haydi, 1968 19 Mayıs Destanı, 1969 Hiroşima, 1970 Malazgirt Ululaması: 26 Ağustos 1071-1971, 1971 Bağımsızlık Savaşı, 1973 Gazi Mustafa Kemal Atatürk, 1973 Horoz, 1977 Çukurova Koçaklaması, 1979 Nötron Bombası, 1981 Yunus Emre’de Olmak, 1981 Çıplak, 1981 Dildeki Bilgisayar, 1992 O’1923/Tapınağa Asılmış Gövdeler, 1998 Seviştilerken, 1999 İmin Yürüyüşü/Biçimlerle Soyunmak, 1999 Ötekinde Olmak (Oralarda/İkisi) 2000 Dün Geceki/En Sevmek (Şeyh Galib’e Çiçekler), 2000 İçimdeki Şiir Hayvanı, 2007.ÖLÜ Hangi mahallede imam yok, Ben orada öleceğim. Kimse görmesin ne kadar güzel, Ayaklarım, saçlarım ve her şeyim. Ölüler namına, azade ve temiz, Meçhul denizlerde balık Müslüman değil miyim, haşa, Fakat istemiyorum, kalabalık. Beyaz kefenler giydirmesinler, Sızlamasın karanlığım havada. Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım, Ki bütün azalarım hülyada. Hiçbir dua yerine getiremez, Benim kainatlardan uzaklığımı. Yıkamasınlar vücudumu, yıkamasınlar, Çılgınca seviyorum sıcaklığımı... |
 |
 |
 |
 |
